www.ucuzkitapal.com | Binlerce kitap sadece 2 TL! - Kapıda Ödeme İmkanı

Panik Ataktan Nasıl Kurtuldum

Ağustos 19, 2009 Neden Kitap, Psikoljik Danışma

Bu kitabı en uygun fiyata satın alın »

panikataktannasilkurtuldum-neden-kitap-kapak

386 kere kalp krizi geçirdim! Evet! Ama hiçbirinde de ölmedim! Çünkü onlar kalp krizi değil, panik ataktı! O atakları boşu boşuna yaşamışım, meğer tedavisi varmış! Diyeceğim o ki, bu berbat şeyden hepiniz kurtulabilirsiniz!
Ben Oya Özdilek. 10 yıl boyunca Posta Gazetesi’nin sağlık sayfası editörlüğünü yaptım. Bu sayfayı yapmam boşuna değildi. Çare bulamadığım panik atak dönemimde, bana neler olup bittiğini anlamak için gece gündüz tıbbi yazılar okurdum. 1989-1993 yılları arasını tam bir panik atak halinde yaşamış bir panikzedeyim ben, daha doğrusu eski bir panik atak hastası. 4 yılını boşa harcamış bir panik atak kurbanı!
Panik atağın, bir ‘İmdat, ben baş edemiyorum artık, bana yardım edin!’ haykırışı olduğunu unutmayın! Zaten bütün panik ataklılar, ‘yaşadıkları olumsuzluklar bittikten sonra, tam düzlüğe çıktıklarında panik atakların başladığını’ söylüyorlar. Bende de öyle olmuştu. Psikolojik, ruhsal bir tükenişin işareti bu…

Birkaç gün olarak planladığı “panik atak yazı dizisi” gördüğü yoğun ilgi üzerine 27 gün süren yazar Oya Özdilek başından geçenleri ve panik atak hakkındaki gerçekleri sizinle paylaşıyor.

İÇİNDEKİLER
Önsöz
386 kere kalp krizi geçirdim .
Çek en yakın hastaneye!’ .
Bana ne Saddam’dan! .
Pardon, ben yine elektro.’.
Ne tevekkülü kardeşim!  .
Halter’siz çıkmam abi! .
Sanki Vietnam’da savaşmıştım!   .
Mitral prolapsus mrolapsus .
Kalbim değil, kafam bozuk  .
Mazeretim var, panikliyim ben!   .
Az kaldı. Doktorum nerde? .
Bu kafa tamir edilecek abicim   .
Bu ne biçim bir hastalıktır! .
Midene sıkı bir yumruk yemiş gibi! .
İnsanı resmen nakavt ediyor! .
Panik ataklar cehenneme!   .
Ayy Erdoğan ne olacak şimdi?   .
Tanrı Pan’ın haykırışı
Ne yürüyüştü ama!   .
Hiç üstüne varmayın!   .
İmdat! Nefes alamıyorum!.
Güle güle PANİK ATAK!.

Önsöz
19891993 yıllarını tam bir panik atak halinde yaşamış bir panikzedeyim ben, daha doğrusu bir expanik atak hastası. Ve ne yazık ki, o dönemlerde henüz bu illetin adı bile konmamış olduğundan, bir türlü kesin bir teşhis ve dolayısıyla da tam bir tedavi safhasına geçilemediği için, iyileşmem bu kadar uzun sürdü. Ama dört yılın sonunda, artık canıma tak deyince ve de o arada, panik atak hastalığı tanımlanınca, baştan hiç istemediğim ilaç tedavisi ve aynı zamanda psikoterapiyle, bu azaptan kurtuldum kısa sürede…
O dört yıl boyunca ise, mesleğim, yani gazetecilik dışında hemen hemen hiçbir şey yapamayacak durumdaydım. Atacağım her adımdan, buna somut olarak gerçekten adım atmak da dahil, kalp krizi geçireceğim korkusuyla vazgeçiyordum. Sevişmekten, sevdiğim yemekten tıka basa yemeye kadar hemen her şeyden uzak durmaya çalışıyordum. Dört yılını boşa harcamış bir panik atak kurbanıyım anlayacağınız.
Benim panik atağım geçtikten yıllar sonra, bu illet çok gündeme gelmeye başladı. Dernekleri, kulüpleri kuruldu. Gazeteler sayfa sayfa dizi yaptılar panik atak konusunda. Uzmanlar, ciltler dolusu kitaplar yazdılar. Bu trendin nedeni çok basitti aslında: Panik ataklı insan sayısı hızla artıyordu Türkiye’de. Ülkemizin, hepinizin de bildiği bir sürü olumsuz koşulu, insanların ruhlarının, psikolojilerinin bu şekilde patlak vermesine yol açmıştı sonunda.
Ve biz bunun üzerine, kendi yaşadıklarımı anlatacağım bir dizi yapmaya karar verdik. Posta Gazetesi’nde. İlk önce birkaç günlük düşünmüştük diziyi. Ben başımdan geçenleri özet halinde anlatacaktım. Oysa ilk günden itibaren o kadar ilgi çekti ki dizi, sürekli uzatmak durumunda kaldık. Ben de artık özet değil, tabii asla yaşanan her şeyi dakikası dakikasına anlatamazdım ama. Özetten daha geniş anlatmaya başladım yaşadıklarımı.
Gerçekten de telefonlar dur durak bilmiyor, mailler, fakslar yağıyordu. Hele telefon edenler o kadar uzun sohbet etmek istiyorlardı ki, her gün, dizinin bir sonraki bölümünü yetiştiremeyeceğim korkusu yaşıyordum. Sonunda baktık olacak gibi değil, telefonların akşam sekizden sonra edilmesini rica ettik okurlardan ve ben gündüz, baskı saatine kadar diziyi yetiştirdim.
Panik ataklılar gerçekten de karşılarında, hele de kendi dillerini konuşan, yani kendi yaşadıklarını yaşamış birisi varsa, hissettiklerini, düşündüklerini, çektiklerini en ince detayına kadar anlatmak istiyorlar. Haklı olarak elbette. Çünkü çevrelerindeki insanlar genellikle anlattıklarını abarttıklarını sanıyorlar, ya da bir süre sonra aynı yakınmaları dinlemekten sıkılıyorlar. Onlar da kendilerine göre haklı tabii. Siz orada Ölüm korkusundan söz ederken, hayat da bir yandan devam ediyor elbette. Herkesin bir sürü sorunu, derdi var, ya da yaşaması gerekenleri var ve vakitleri de çok fazla değil.
Panik ataklıların çevrelerindeki insanların en yaygın inanışı da, yaşandığı iddia edilenlerin, örneğin nabzın çok hızlı atmasıyla veya göğüste kalp krizini anımsatan bir yanma olmasıyla ilgili olarak, aslında Öyle şeylerin olmadığı, psikolojisi bozuk olan panik ataklı kişiye öyle geldiği inancıdır. Gerçek öyle değil ama. Panik ataklı kişinin gerçekten nabzı stresten bir anda 160′lara kadar çıkıyor ve stres hormonu adrenalin salgılanınca, göğsü yanıyor…
Demek istediğim, biraz daha sabır, biraz daha anlayış, biraz daha şefkat gerekiyor, panik ataklılara. Hem çevrelerindeki insanlardan, ailelerinden, dostlarından, hem de hekimlerden. Hiç ama hiç kolay şey değil bu. ‘Bir Allah bilir çektiklerimi, bir de ben’ denilen şeylere bir örnektir bence panik atak…
İşte böyle böyle derken, dizi 27 gün sürdü ve biz artık ‘panik ataklılar olmasa bile, panik atağı olmayanlar sıkılmıştır’ diyerek diziyi bitirdik. İnanır mısınız, iki üç hafta sonra bile, hala telefonlar çalıyor, hala derman peşinde olan insanlar arıyordu. Bazı günleri kaçıranlar ise, ya diziyi bir kez daha yayınlamamızı, ya da onlara eski gazeteleri yollamamızı rica ediyorlardı. İşte bunun üzerine biz de bu diziden bir kitap yapmaya karar verdik…
Benim zamanımda panik atak terimi bile daha literatüre girmediğinden, ben çok çekmiştim. Ama yine de, şükrediyorum ki, birçok hastane ve doktorun bulunduğu İstanbul’da yaşıyormuşum, istediğim testi, tahlili yaptıracak param varmış, ailem ve çevrem anlayış göstermiş ve gazetecilik gereği, birçok da hekim tanıyormuşum ve Allah hepsinden razı olsun, onların desteklerini almışım.
Oysa okurlardan gelen telefonların bazdan beni hüngür hüngür ağlattı. O günlerin üzerinden 13 17 yıl geçmiş, artık panik atak hem hekimler hem halk tarafından bilinir olmuş, teşhisi kolaylaşmış, tedavisi saptanmış, fakat hala hiçbir yardım alamayan okurlar var. Bunlar beni çok üzdü gerçekten. Oturduğu şehirde, devlet hastanelerinde psikiyatrisi olmayan ve bırakın tedaviyi, teşhis bile konulamamış hastalar var hala. Özel psikiyatristlere gidecek, gitse bile ilaçlarını alabilecek parası olmayan, sağlık sigortalan olmayan insanlar var hala bu ülkede. Durumunun ne olduğunu anlayıp da, sadece parasmı alabilmek için, panik atak tedavisi yapmayıp çeşit çeşit tahlile, röntgene, manyetik rezonansa, ultrasona gönderen hekimlere denk gelen hastalar var. Veya, kalp krizi korkusuyla gelen panik ataklının derdini anlayınca onunla alay eden, aşağılayan, hatta kovalayan hekimler var bu ülkede… 2006 yılının sonlarında, hala var.
Çevresindekilerin İllallah’ dediği, yeter artık, kes şu zırvalığı, iyileş’ diye bağırdığı çağırdığı panik ataklılar var. Ya da ‘Sen delisin oğlum’ diye dalga geçilen hastalar var. Var oğlu var işte!
Tam 29 yıldır bu hastalığı yenemeyen, onlarca yılı yaşanmamış geçen, ‘Artık dayanamıyorum, intihar edeceğim’ diye haykıran hastalar var. Evet, fiziksel sağlığı yerinde, akıl sağlığı da yerinde, sadece ruh sağlığı bozuk olduğundan ve buna bile çare bulamadığından dolayı, ‘İntihar edeceğim artık’ diye çığlık çığlığa bağıran hastalar var bu ülkede. Çok üzüldüm ya! ‘Lanet olsun’ dedim kendi kendime, ‘lanet olsun, böylesi bir çaresizliğe, olanaksızlığa! Lanet olsun böyle bir duyarsızlığa!’
Sizden ricam, hepiniz, elinizden geldiğince, bu insanlara destek olun. Onları anlayın, yanlarında olduğunuzu belirtin, işlerini zorlaştırmayın, tedavilerini çetrefilleştirmeyin, ve sakın onları suçlamayın, ‘Nasıl düzelemiyorsun! Nasıl kendi kendine telkin yapamıyorsun. Nasıl şu hastalığı yenemiyorsun, hayret!’ demeyin! Zaten artık söz konusu insanın ruhundaki çatışmalar, korkular, endişeler, çelişkiler, kuşkular tavana vurmuş ki, panik ataklar başlamış! Bunu unutmayın!
Panik atağın, bir İmdat, ben baş edemiyorum artık, bana yardım edin!’ haykırışı olduğunu unutmayın! Zaten bütün panik ataklılar, yaşadıkları olumsuzluklar bittikten sonra, tam düzlüğe çıktıklarında panik atakların başladığını’ söylüyorlar. Bende de öyle olmuştu. Psikolojik, ruhsal bir tükenişin işareti bu.
Tedavi, pekala mümkün. Ama kısa sürede değil. Hele, psikiyatrist kontrolünde ilaçsız, çok çok zor. Ve desteksiz, neredeyse İmkansız…

386 kere kalp krizi geçirdim
Evet! Ama hiçbirinde de ölmedim! Çünkü onlar kalp krizi değil, panik ataktı! Sadece ben onları kalp krizi ve ardından direkt Ölüm olarak algılıyordum! Kulunuz, 19891993 yıllarını tam bir panik halinde yaşamış bir panikzede. Bir expanik hastası! 4 yılını boşa harcamış bir panik atak kurbanı! Ama o atakları boşu boşuna yaşamışım, meğer tedavisi varmış! Diyeceğim o ki, bu berbat şeyden hepiniz kurtulabilirsiniz!
Ben Oya Özdilek. 10 yıl boyunca Posta Gazetesi’nin sağlık sayfası editörlüğünü yaptım. Bu sayfayı yapmam boşuna değildi. Çare bulamadığım panik atak dönemimde, bana neler olup bittiğini anlamak için, gece gündüz tıbbi yazılar okurdum. Sağlık konusunda epey bir bilgim vardı yani. Şaka bir yana, ben bu illeti 4 yıl yaşadım ve sonra ne olduğuna karar verilir verilmez yendim. O dönemde panik atak terimi bile olmadığı için bu sü reç bu kadar uzun sürmüştü aslında. Şimdi panik ataklılar sayıca müthiş çoğaldı. Allahtan olayın ne olduğu biliniyor artık. Sitesi, kulübü bile var. Hiç dert etmeyin yani, siz de kesin iyileşeceksiniz… En yakın arkadaşlarımdan Nil Soysal (Nil de gazeteci  şu anda VİP dergisinde çalışıyor) hayatında beni ilk gördüğü anı asla unutamıyor… Beni hayatında ilk kez, 1989′da, bizim Kadınca Dergisi’nde (Gelişim Yayınlan) işe başladığı gün, hatta işe başladığı dakika görmüş. Kadınca’da ilk günü olduğu için heyecanla derginin bulunduğu bölüme adım almış ki, ben derginin ortasında, yerde boylu boyunca uzanıyormuş. Ne bağırıyormuşum, ne ağlıyormuşum… Sadece, hani derler ya, iki seksen yere uzanmış, tavana bakıyormuşum. Muşum diyorum, çünkü ben onun dergiye ilk geldiği anı hatırlamıyorum hiç. Çünkü tesadüf bu ya, ben o sırada kalp krizi geçiriyordum…

Yerde iki seksen yatıyorum

Nil bir an donup kalmış, ne yapacağını şaşırmış, eli ayağı titremeye başlamış. Sonradan şöyle diyor: “Ben dergiye bir girdim ki, insanlar masalarında çalışıyorlar, bazıları ortalıkta geziniyor. Bir de yerde bir kadın yatıyor. Ama işin İlginç tarafı, kadınla kimsenin ilgilendiği yok. Ne kimse nabız sayıyor, ne de ‘Bayıldı mı acaba?’ diye telaş ediyor, herkes normal hayatını sürdürüyor. Fakat daha da ilginci, bazı insanlar, ellerinde gazeteler, dergiler, salonda yürüyüş yapıyorlar, sonradan Oya olduğunu öğrendiğim kadının oraya gelince, gayef sakin, üstünden atlayıp geçiyorlar, yürüyüşlerine, sohbetlerine devam ediyorlar. Kadına dönüp bir bakmıyorlar bile! Hatta bir tanesi çok dikkat çekiciydi. Sonradan Nokta’dan Haşmet Baba oğlu olduğunu öğrendiğim yakışıklı bir erkek, elinde dergi, uzaktan birilerine bir şey söyleye söyleye. Oyanın yanından geçmek verine, direkt üstünden atladı, sonra yoluna devam etti! ‘Yahu bu kadın deli mi, yoksa buradaki herkes mi deli?’ diye epey düşündüm ve doğrusu ilk günüm olduğu için, ‘Ben nereye düştüm ya?’ diye geçirdim içimden… Yeni gelen Nil’in bana aval ava! baktığını görenler, yanına yaklaşmışlar, “Yok” demişler, “merak etmeyin, bir şeyi yok. Sadece kalp krizi geçiriyor. Yani, kendisi geçirdiğini sanıyor. Oluyor böyle arada. Son birkaç gündür, arada bir böyle kalp krizi geçiriyor işte. Neyse, siz sinirinizi bozmayın. Hoş geldiniz, hayırlı olsun!”… Oysa ben o anda kalp krizi filan geçirdiğimi sanmıyordum, resmen BİLİYORDUM! Emindim yani! Kalp krizi geçiriyordum ve birazdan da son nefesimi teslim edecektim. Yerde öyle boylu boyunca yatmamın nedeni, kalp krizi geçiren bir kişinin yerinden kıpırdatılmaması gerektiğini bilmemdi. Evet, ben kendimce her türlü Önlemi alıyor ve kıpırdamadan yatıyordum. Ama filmlerde gördüğüm, kitaplarda okuduğum, insanlar kriz geçirenin başına toplanırlar, kalbine masaj yaparlar, (biliyorlarsa tabii masaj yapmayı, yoksa çok daha kötü olur) bu arada da derhal ambulans çağırmış olurlar, onu beklerlerdi… Fakat heyhat! Bende öyle bir durum yoklu. Ne kimse ambulans ya da doktor çağırmıştı, ne de bana kalp masajı yapıyordu. Yahu, daha önce iki kere kalp krizi geçirdik diye miydi bütün bu ilgisizlik yani! Daha önce geçirmişsek ve ölmemişsek, ya da canım işte, geçirdiğimizi sanmışsak ve Ölmemişsek, bu, şimdi geçirmediğimiz anlamına gelmiyordu ki! Ne vurdumduymaz, ne lakayt insanlardı bunlar!
Şu anda kalp krizi geçiriyor olduğumu, daha önce gerçekten kalp krizi geçirmiş ve deneyimli olduğumdan biliyor değildim. Sadece… Sadece bu kez o kadar aşikârdı ki! Nefes alamıyordum. Göğsümde bir sıkışıklık, bir baskı vardı. Hani derler ya, üzerime bir fil oturmuş gibi! Arada bir de, kalbim d uru veri yordu. Tık tık atıyor, sonra bir an duruyor, sonra aniden ve yeniden başlıyordu. Anlayacağınız, kalbim tekliyordu resmen! Ayrıca nabzım o kadar yüksekti ki, belki saysanız, dakikada 150 atıyordu. Sanki maratona çıkmışım gibi! Oysa aniden bu hal başladığında, masamda sakin sakin oturmuş, yazı yazıyordum. Ne maratonu, ne koşusu! Her neyse! Yalnız bu arada bir de müthiş bir ölüm korkusu gelip çökmüştü üzerime. Öleceğim kesindi ve ölmek istemiyordum. Ben daha yaşamak istiyordum. Ama heyhat, kaderimde kalp krizinden ölmek varsa, ne yapabilirdim ki! Ayrıca zaten enfarktüsü hak etmiştim ben! Bir kere, yıllardır günde bilmem kaç paket sigara içiyordum. Damarlarım kim bilir nasıl tıkanmıştı? Ayrıca oldum olası telaşlı, endişeli bir insandım. Yani stres katsayım yüksekti. E, daha ne olsundu! İşte o zalim olay da sonunda başıma gelmişti!

Satın Alabilirsiniz

Bu kitabı en uygun fiyata satın alın »

Burada yer almak ister misiniz?
Satın alma bağlantılarını web sitenize yönlendirin.

Genel Bilgiler

Benim için ARA!

Panik Ataktan Nasıl Kurtuldum için 44 cevap

  1. BANA ACİL YARDIMCI OLURSANIZ COK SEVİNİRİM OYA HANIM ZONGULDAKTAN SAYGILARIMLA NEVZAT AY 545 581 26 39 BEKLİYCEM EFENDİM YARDIMINIZI..

  2. Oya hanım bende bir panik atak hastasıyım ve bu durumdan kurtulmak icin yıllarca arastırma yapttım ama kesin bi cözüm bulamadım… ve bilirsiniz ki bununla cok zor bas ediliyo ben hic bayılmadım ama nefes darlıgı cok cektim… bunun yüzünden neler kaybettigimi inanın bilemezsiniz… lütfen eger gercekten bir cözüm varsa bana yardımcı olun… suan kaybetmekten korktugum tek sey var oda sözlüm… onuda kaybedersem iyce karamsarlıga vuracam kendimi lütfen yardımcı olun… Tesekkürler…

    • Merhaba.. bende panik atak hastasiyim ve artk ölmek istiyorum. Cevremde kimse beni anlamiyor hersey stresten diyip gecistiriyolar.. ne bi destek var nede anlayan. Kac defa tek basma hastaneye gittim kalp krizi ve beyin kanaması yasarim diye. Sizinle konusup dertlesmek isterim.. cünkü bir hastanin halinden birtek hasta anlar.. biri bana yardım etsin. Yalvarırım…….

  3. ben de bir panik atak hastasıyım benımkı esrardan oldu aradan 3 ay gectı bu 3 ay ıcerısınde neler cektım bılemezsınız İlk oldugunda ambulansla hastaneye kaldırdılar tir tir titriyordum doktorlar bısey bulamadı ama annemlere solemıyordum esrardan oldugunu sonra aradan 1 gun geçti yıe aynısı oldu bagırıyordum anne kurtarın benı dıye teyzem o arda dedıkı bu çocuk panijk atak olmuş beni hemen maltepe üniversite hastanesine gotürdülerve orda piskolojı doktor geldı dayanamadım soledım esrar dan oldu dıye oda annemlere erenköy ruh ve sinir hastasıne goturun dedı ama hala oluyordu suandada az cok oluyo ıste. Erenkoydekı doktor cipralex verdı onu kullanıyorum 6Ay kulancakmışım ama 3 ay olduhala devam edıyo ama eskısı gıbı degıl lutfen yardım edın bana e postem osman_ceza34@hot.com hepinize allah yardı etsin :S
    ,

  4. hasan dedi, Nisan 9, 2013'te.

    Ben 2.5 yildir panik atak hastasiyim hergun korkoyurum hergun kafayi yiyecekmis gibiyim bunlari atlattim bazen geliyo simdide bogaminda dugme oluyo her dakka bogazim aklima geliyo geldikcede cok agriyo ne olur lutfen bana yardim edin

    • semra dedi, Ekim 28, 2013'te.

      Kaç yaşındasınız merak ettim Kurtulabildiniz miOdüğümlenmeyi fazlasıyla yaşadım Zamanla azalıyo korkmayın

  5. LÜTFENNNN herkezzzz bunu okuyunca paylaşsınnn bende panikatak hastasıydım gitmediğim dr. kullanmadığım ilaç çay vs.. kalmadı ama başaramıyordum 1 hafta önce hacamat (kupa yöntemi) ile bu sıkıntım ilk seansta baya bi hafifledi bu bikaç seans sonra geçicegine inanıyorum .bunu internettende araştırabilirsiniz kesinlikle hiçbir acısı , ağrıs, yan etsiki yok bunun ne derece kötü bir hastalık olduğunu bildiğim ve yaşadığım için herkezin bu sıkıntıdan kurtulmasını istiyorum acill şifalarr diliyorummmm herkezeeee….

  6. semra dedi, Ekim 28, 2013'te.

    Ben de panik atak hastasıyımTam 20 senedir kurtulamıyorum Ama ölüm korkusunu artık yaşamıyorum kendi kendime ölürsen öl gibi telkinlerde bulundum ya da bu sefer ölmezsen bi daha korkma dedim kendi kendime İşe yaramiş olabilir

    • me_kar dedi, Ocak 27, 2014'te.

      Öncelikle şunu bilin. Dünyada panikataktan şu ana kadar, hiç kimse kalp krizi gecirip ölmemiş ve bundan sonrada ölmeyecek.ama insanlar malesef “bu sefer ya gerçekten kalp krizi geciriyorsam, ya bu sefer ölürsem” düşüncesi hakimdir.korkmayin!!! Kalp öyle dakikada 120 atmayla falan durmaz. öyle olsa atlet Usain bolt her koşusunda kalp krizi gecirirdi.kalbiniz öyle muhteşem bir organizmadirki (dışarıdan fazla miktarda uyarıcı almadığınız müddetçe)durmaz.tabi ondada kalbinizde genetiksel bi işlev bozukluğu yoksa.ancak lütfen şu maddelerden uzak durun.enerji icecekleri(özellikle alkolle karistirmayin), uyarici haplar, aşırı alkol ve tabi sigara.herkese paniksiz günler:)

  7. murat dedi, Kasım 3, 2013'te.

    kitabı bulamadım nasıl alabilirim

  8. kemal dedi, Kasım 4, 2013'te.

    Panik atak geçmez:(

  9. Babada lutfen yardimci olun 5 senedir panikatak hastasiyim

  10. Ne olur bana da yardimci olun 20 yildir cekiyorum her an ölcekmisim gibi geliyor

  11. tolga dedi, Nisan 4, 2014'te.

    Panik atak geçer rahat olun arkadaslar.uyku duzeninizi ilaclarla saglayin ve o sersemlikle uyumaya yeltendiginizde hastalikla alay edin ve ertesi gün daha güçlü olun. Bazı şeyleri kabullenin hayattan zevk almaya bakın.

  12. BENDE PANIK ATAK HASTASIYIM IZLEDIGIM BIR FILIMDEN ETKILENIP BAYILDIKTAN SONRA OLDU DAHA SONRA TANSIYON DUSUKLUGUM VE TEKRAR BASKA BIR ZAMAN BAYILMAM OLMUSTU SUAN PASIFLORA KULLANIYORUM HAMILELIK TEDAVIM OLDUGUNDAN DOLAYI HERZAMN OLMUYO AMA BU ARALAR SIKLASTI
    YA BAYILIRSAM YA ESIM ANNEM BABAM OLURSE YA BANA BISEY OLURSA VE DAHA HAMILEBILE DEGILKEN COCUGUM OLURSA O BIYERDEN DUSERSE BALKONDAN DUSERSE YA ARABA CARPARSA BU DENLI DUSUNCE BOZUKLUKLARIM VAR BEN NE YAPMALIYIM BANA YARDIMCI OLURMUSUNUZ

    • seda hanım. size tavsiyemiz odur ki yazarın kendisi ile irtibata geçmek için buradan yazmanız etkili olmaz. biryerden başlamak istiyorsanız eğer kitabı almanızı tavsiye ederim. yardımcı olmuyorsa yazarın iletişim bilgilerini bulmanız çok kolay. kendisi tanınmış bir yazar. posta gazetesinde köşe yazıları yazmaktadır. acil şifalar diliyoruz.

    • Seda hanim sizin ki panik atakdan cikmis anksiyeti bozuklugu var bunlari dusunmeniz bunlarin isareti cabuk gecen birsey doktordan yardim isteyebilirsiniz. Acil sifalar dilerim

  13. Merhaba, ben 13 yasimdayim ve panik atak hastasiim her gun hatta bunu yazarken bile agliyorum ..Basim cok agriyo beyin kanamasi veya felç gecircem diye cok korkuyorum daga 13 yasimdayim ve simduden tedavi olup hemen kurtulmak istiyorum Oya ablacim lutfen bna yardim etttt..

    • Eger konusmaya ihtiyacin varsa benim gibi ismini vermeden dertlescek bi dost ariyosan seninle konusmak isterim birbirimize destek olalim disardan kimse anlamıyor cünkü

  14. Bende panik atak hastasiyim ilk 1 hafta cok zor gunler geciriyosun ölum korkusu vs vs. Doktora gittim kafandan bi ilac yazdi losiram 10 mg 4 gun kullandim yan etkisi yuzunden braktim. Norolojiye gittim oda cipralex yazdi onuda 4 gun kullandim yine ayni ilaclar bos is. Suan kurtuldum biraz umursamaz olun takmayin biseyi buda gecer hersey gibi deyin gecin bol bol dua edin namaza baslayin ibadete yonelin gulun gecin herseye zamanla hic biseyin kalmicagini goruceksiniz illa ilac kullanmaniz gerekiyosa cok iyi umursamaz yapan ilac var lustural 50 mg yarim atin fazlasi iyi degil. Saglikli yasamlar..

    • ilaç cözüm degl zattn gülüp geçmek istiyorum ama o illet geliyo saatlerce peşimi bırakmıyo arkadaş ne yapacagımı şaşırmış bu yolda tek başıma göz göre göre depresyona sürükleniyorm nasılsa acı cekmek farz oldu depresyon efendiyi bekliyorum şimdide oda gelsin panikle depresyon 2 dost bana düşman canımı alsalarda kurtulsam..

  15. merhaba oya hanım bende panik atak hastasıyım çok sık sıkıntı geliyor içime korkuyorum böyle bişey olacak diye öleceğim delireceğim diye içimden hiç bişey yapmak gelmiyor yardım edin lütfen …. bekliyorum yardımını………..

    • eser bey merhaba kurallar gereği iletişim bilgileri paylaşmanız doğru bulunmamıştır. burada yazarla iletişime geçme olasılığınız oldukça düşüktür. kendisi ile irtibata geçmek için facebook veya twitter adresinden ulaşabilirsiniz.

  16. Arkadaslar ailemden birisine birşey olacak takıntısı başladı bende ve migdeme vuruyor dusuncesi.Bunlari yasamis ve zamanla azaldigini soyleyecek kisilerden cevap bekliyorum lutfen.

  17. Bende bir sefer panik atak krizi geçirdim sonraki günde doktora gittiğimde anksiyete bozukluğu tanısı konuldu ama iki ilaç kullanıyorum o günden sonra hiçbir şekilde aynı krizden geçirmedim zaman zaman gelen çarpıntılar dışında sadece endişem doktor ilaçları kestiğinde aynı şeyleri tekrar yaşamak.

  18. 32 yaşındayım ve tam 14 yıldan beri pa hastasıyım. kullanmadığım ilaç, denemediğim yöntem kalmadı. psikoloğa da gittim işe yaramadı:( bana bugün ne olacak korkusuyla yaşıyorum. her gün mide krampları, soğuk terler, ateş basmaları, bağırsakların o anda aşırı çalışması, ben sanki ben değilim duygusu bunları yaşıyorum. yaşamadığım zamanda ya yaşarsam yeniden onun korkusunu yaşıyorum. gün geliyor kendimi çok güçlü hissediyorum gün geliyor kaplumbağa gibi kabuğuma çekiliyorum. bazen kendini unutturuyor oh kurtuldum diyorum birden bakıyorum cee ben geldim diyor tamda düzlükteydim ama ben:( ölüm haberi, okunan selalar,etrafımızdaki insanların hastalıkları benim tahammül edemediğim şeyler.cenazelere katılamıyorum 5 ilaç kullanıyorum ama yok:(intihar etmeyi bile düşünüyorum bazen bu ruh halimden sıkılıyorum.bundan kurtulana inanamıyorum.bu grip gibi şekil değiştirip geliyor.

    • öncelikle gecmis olsun allah yardımcınız olsun, bende panik atakhastasıyım ömrümün bu en güzel dönemlerinde gençler gülüp eglenirken ben öyle olamadgm icin üzülsemde allaha sukurler olsun diyorum kendime teselli vermek icin. Çektiklerinizi cok iyi anliyorum cünkü bende hergün ölüyorum::(((

  19. Arkadaşlar bende pa hastasiýdım bi yakınmı kaybettim ve bom ölüyorum dedim aha ruhum cıkıyo tabi testler sonucu panik atak oldgm anlasıldi ben pskiyatri yerine pskologa gittim ilacı reddediyorum sadece uyusturuyo diye doktorum emdr diye bi tedaviden bahsetti ve bum 3 seansta bitti doktor korkularn olucak zamanla gecet dedi evet olucm diye hala korkuyorum ama tık yok :) bazen emdrnin ise yaramadgni soluyolar doktruma sordum uzman olmak gerekiyomus baya ankaradaki arkadaslar ozkya tip merkezi mercan hanm mutlka denemelisnz umarm isim vermemin sakncası olmaz

  20. arkadaşlar ben 1 yıla yakındır bu baş belası hastalıkla uğraşıyorum . ilk 3-4 ay benim için inanılmaz zor geçti hergün atak üstüne atak geçirdim .sonra bu hastalığı kabulenmeyi öğrendim ve bunu başıma getiren nedenleri araştırmaya karar verdim öncelikle inanılmaz duygusal bir kişiyim ve hayatımda çok sevdiğim birisi vardı bazı sebeplerden dolayı ayrılmak zorunda kaldık ve bu o hastalığı tetikledi duygusal çöküntü daha sonra öğrencilik hayatının vermiş olduğu düzensiz hayat sabah 7 lerde yatmalar ikindide kalkmalar daha sonra düzensiz beslenmeler sabah aç karına sigara içmeler ve en son neden uyarıcı madde sadece hayatımda bir kere aldığım uyarıcı bir madde oda gizlice verilmiş bir madde bütün bu sebepler altında yatan nedenler daha sonra bunları yoluna sokmaya başladım sigarayı bırakamadım ama azalttım uyku düzenime dikkat ediyorum zaten uyarıcı madde almıyorum sonra bazı bitkisel kürler takviyesi almaya başladım daha sonra bu duygusallıktan çıktım boşverici oldum birde şu telkinde bulundum kendime zaten her canlı bir gün ölümü tadacak neden bu korku Allah yazmışsa istediğin kadar hastaneye koş çoktan dolmuştur miladın … psikiyatrist denilen doktorada gittim sadece kutu dolusu ilaç verdi ben bu kadar zavallı değilim dedim ve sahte mutluluk veren ilaçlar almadım şimdi ilk 3 ayın dışında iyiye gidiyorum 3 haftada 1 yokluyor oda canım çok sıkkın olduğu zamanlar . boş kalmayın bişeylerle uğraşın o zman göreceksiniz iyleştiğinizi en azından etkisini kaybedecek arada yokluyo ama eskisi kadar şiddetli değil sadece biraz rahatsız ediyo o zmanda aha geldi bizimkisi diyosun ve işin içinden çıkyorsun korkmayın hiçbirşey olmayacak….

    • bende panik atak hastasıyım doktorum bana ilac al diyor ama seninle aynı düsuncedeyim cok zor günler yaşadım uyku düzenim 4 senedir ayni sabah yat akşam kalk hayat boş geliyor nasilsa kimse anlamadığı icin kendi kendime teselli veriyorum suan da gine başladı arkadaşlar ben ölüp dirilmeye . l

  21. Ben de tam 4 gündür panik atak geçiriyorum kalbim çok hızlı atıyor, nefes darlığı çekiyorum, vücudum uyuşuyor ve karıncalanıyor, kulaklarım da şiddetli bir çınlama oluyor, ve ölüm korkusu yaşıyorum bana lütfen yardım edin.

    • hoşgeldi panik atak arkadaşın yapıştımı birakmaz en iyi dostundur yalniz kaldında hele ooo seni hiç bi başına bırakmaz. rabbim yardımcın olsun ..

  22. Arkadaslar flora panik diye bir bitki cay varmis o iyi geliyonu

  23. 4 yıldır panik atak tedavisi görüyorum tam iyileşmiştim 5-6 ay bişey yokken tekrar atak başladı akşamdan rahatım ama gündüzleri atak çok oluyor bu yüzden dışarı çıkamıyorum sürekli uyuyorum

  24. slm bende 4 aydır var

  25. slm bende 6 aydır başlatı hala ara ara oluyo ama yendim baya çözümüde ibrahim saraçoglu panik atak kürü mutlaka deneyin

  26. Bende panik atak var moralim bozuldugunda yokluyo bende moralimi bozzmamaya calisisiyom bazende kosuyom geciyooo

  27. Herdakka kalbimi dinlemekten psikolojim bozuldu artik.ilaclar v.s bi fayda etmedi bidah gittim ankisiyete dedi sürekli sarhoş muş gibi yaşıyorm dünya ile bi bağlantim kalmadi artık bu nebicm bu hastalık tır öldürcekse öldürsün sürünmek istemiyorum

Cevap ver

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Kapat

www.ucuzkitapal.com | 2 TL Kitaplar