Birazoku

Nuri Pakdil, hayatına dâir bir yazı sayesinde ismini öğrendiğim ve okuma fırsatı bulduğum bir yazar. Hayatının ilginç ayrıntıları, yazarın duruşuna, yazmasını sağlayan şeylere dâir ipucu verir gibiydi. İlgimi çekti ve rastgele seçtiğim ‘Otel Gören Defterler-2: Yazının Epik Resmi Çekildiği Sırada’ kitabı ile, beklentimin üzerinde, yazar kelimesini dolduran, kütüphanemde yer edecek bir yazar daha tanıma fırsatı elde ettim.

Edebiyat dergisini ve Edebiyat Dergisi Yayınları’nı kuran ve 40’ı aşkın kitabı yayımlanan yazarın diğer denemelerini de, okuduğum kitapların aralarına serpiştirerek bitirmeyi planlıyorum. İyi bir okuyucunun kitaplığında bulunması gereken ağırlıkta. Gerçek bir yazarmış, geç okuduğum için kaçırdığım bir şeyler olduğu hissine kapıldım. Sanırım iyi bulduğum yazarlar ve kitapları hakkında yazarken, eserlerini kelimelere tam anlamıyla dökememe ihtimali karşısında çekiniyorum.

En azından okuduktan sonra hissettirdiklerimi aktarabilmek amacıyla yazıyorum. / Nur Öztürk

Otel Gören Defterler serisini oluşturan 6 kitap:
1- Çarpışan Sesler
2- Yazının Epik Resmi Çekildiği Sırada
3- Büyük Sorgu
4- Simsiyah
5- Ateş Hattında Harf Müfrezeleri
6- Yazmak Bir Mûcize

Hem iç hem dip kaynama kamaşma kayma kanama zihne giriyor ve çıkıyor hızla sert Türkiye bir umarsızlık gibi boğuntu zehir irini iri

iptaledilenkökündövünüşü Uuuyyyuuuuuufff

çalan orada çalan O sorgulama bu vicdanını insanın ağlayıp duran bulutlara baka baka…

I

Şehadet parmağıyla başparmak arasından aşağı doğru inerek ortaparmağa yaslandı.

da.

Mümbit bir cenk gibi güneşin doğuşu.

Kağıdın üzerindeki özel gölgeler kalemin ucun-

Ve o ânda da dinç bir sevinç toplanır: vinç gibi duran serçeparmağına da takılmadan edemez.

Zaten, o kadar çok “… gibi…” gerektirir ki, sessiz sakin size ait bir yeriniz yoksa, salt sessiz sakin nitelemelerini öve öve bu akşamı bulsak bile az gelir, akıp giden zamanın mıh gibi kafanıza çakılışı.

Yazılmak için kuyruk olup bekleşen sözcüklerin o romantik duruşları da, doğrusu, insanın içini öyle bir kavurur ki: gerekçesi de şu sözcük, mâdemki yazılmayı bekliyor; yüce dalgaları önümüze katıp ilerlemek, sürekli görev.

Bugün gökyüzünü amma da öptüm: açtım pencereyi birden, o bana koşuyor, ben ona koşuyorum.

Bilincimi evrenselleştiren : ritmi o kadar oynaktır ki ateşi mütemadiyen avucumun içinde tutmazsam olmuyor:

Sirkkarşıtı kumaş rengi

II

Edebiyat’ın yerinde

iletişimiyle muhakeme

edilişinin inine inen suskunun + titreşimlerin gizeminden buharlar çıkadursun: birdefa daha : muhakkak Varoluşun Dönüşümü görkemli konumunu llahi Gerçeklikle koruyabiliyor ancak.

İblise karşı yüreği yücelten sınırsızlığın bir adı da.

İnsanın gözünün içine eşya/model tutuşturup kapanını kırabilmenin de özgün atılımı enazından.

Giz dolu damarlarını hayatın farkedebilme aşısı da.

Otel, yan sokaktan içeri girdi: mekân sûreti. 

Dışarıda bir didişme: rüzgârın, güneşin, yağmurun birbirlerine sözverişleriyle barış: “Akşama değin hiçbirimiz öne çıkmayacağız.”

Kaynıyor arada da, pek ciddi atılmayan bir sapan taşı; “vin!” da yok yani: otele girişin 349. günü.

MeşrDiyetini direnişlerinden alan cümlelerle tomamlanabilmiş günler yaşanabilirse… : işiten ku. lak da kutludur, söyleyen ağız da hele hele : kağıtlara yapıştırılabilinmişse cayır cayır yanıp duran saniyeler… Ne olur o zaman?

İnsanlık Şövalyeleri şefkatle tek tek ellerinizi sıkarlar.

…