Birazoku

“Dar Bir Çember İçinde”, Behçet Necatigil’le Kâmuran Şipal’in 1948-1972 yılları arasında birbirlerine yazdık­ları 32 mektuptan oluşuyor.

Yaşamlarının, yazı ve çeviri uğraşlarının, edebiyat anlayışlarının yanı sıra dönemin edebiyat ortamının ipuçlarıyla, dahası giderek güçlenen bir dostluğun izleriyle dolu mektuplar, onların kişiliklerini yansıtan birer belge.

“Yazılmadan kaldı bazı şeyler, gene de yazılmış kadar oldu. Geldim, gelmek bir mecburiyeti yerine getirmek, bir şey ümid etmekse. İnsan bir yere giderken bavuluna bütün odasını, sası-durgun havasını, değişmez alışkanlıklarını koyabilmeli; olduğu gibi onlarla gelebilmeli. Yoksa– İlk günden gözümde tütmeye başladı tozlu penceresi, yükünü almış kitap ve kâğıtlarıyla odam, yılları paylaştıklarım. Hangi şartlarda olursa olsun gidip gelmeleri, ayrılışları göze alanlar yiğitleşti gözümde.”

8/9/949

Aziz dostum

Senden ayrıldıktan sonra Kaynak mecmuası için bir iki şiir tercümesine çalıştım. Gerçi bunlar pek kuvvetli şiirler değil, ama elimde mevcut Almanca şiirlerin arasından ancak bunları seçtim. Tercümeler üzerinde de pek öyle çalışmış değilim. Sen bir göz gezdirirsin. Tercüme bakımından gönderilecek gibi olanı yollarsın. Sana kampta yazmış olduğum bir şiirle, geldikten sonra yazdığım bir şiiri de gönderiyorum. Tabiî insanın şiir yazabilmesi için bakışlarını bir müddet için dış âlemden ayırıp kendi iç âlemine çevirmesi icap ediyor. Halbuki kampta bunun için vakit bulamıyorduk. Daha doğrusu bizim dışımızda, etrafımızda olan şeylere o kadar dalıyorduk ki buna imkân olmuyordu. Bu bakımdan yalnızlık, bütün bir hayat müddetince devam eden yalnızlığı kastetmiyorum, sanatkârların yaratmak için muhtaç oldukları şartların başında gelmekte. Ben modern bir sanatkârı bir akümülatöre benzetiyorum. Cemiyet tarafından doldurulan, sonra içindekileri cemiyete eser halinde boşaltan bir akümülatör. Benim kendi yazdığım şiirleri belki beğenmeyeceksin. Mazeretimi uzun bir fasıladan sonra yazılan ilk şiirler olmasında ararsın. Rilke’nin dediği gibi baştan başlamak lazım geliyor. Şimdilik hoşça kal.

Selâmlar
K. Şipal