Birazoku

Yazında, duygu ve düşünceleri en yoğun, yalın ve öz aktarım biçimi olan şiirler, çocukları edebiyat ve sanat dünyasına yakınlaştırma olanağı sunuyor. Çocuklar için yazılmış şiirlerin, eğitimde giderek eksilen felsefi bakış açığını kapatmaya yönelik bir işlevi olduğu da yadsınamaz. İşte bu nedenle 2009 yılı Tudem Edebiyat Ödülleri konusu “şiir” olarak belirlenmişti. Yarışmada derece alan yapıtları şimdi çocuklara yeni, şipşirin kitaplar olarak sunuyor TUDEM.

Kırılmayın çocuklar,
Kinden kavgadan uzak
Çok isterdim yazmayı,
Masal, peri, oyuncak.

Yaşadığım gezegende,
Size gösterilmese de
Başka çocuklar da var
Karnı aç, sırtı çıplak.

Kalbimde çırpınan çocuk,
Dedi ki: Yaz bunları,
Kızıl, beyaz, siyah, sarı,
Hepsini kucaklayarak.

Şairin Gecesi 

Başımı kaldırıp
Göğe baktım,
Binlerce yıldız.

“Yıldızlar olmasa
Gece,
Gece olmasa
Yıldızlar olmaz.”
Diye kapadım gözlerimi.

Düşümde onlarca çocuk
Her biri ayrı dilde
Ayrı renkte her biri
Geceyi fısıldadı
Kulağıma eğilip de.

Ben de anlattım size
Bana söylediklerini.
Sıyırıp düşlerimden,
Üstümdeki geceyi.

Afganistanlı Çocuğun Gecesi 

Yıl dokuz yüz yetmiş beş
Sıcak yaz, puslu gece
Avcı ipekten cümle
Avlanan birkaç hece.

Ben Hazara, sen Peştun
Nar ağacı dibinde
Ben çatlarım kızılca,
Sen kıyamet derdinde.

Benim kalbim uçurtma,
İpi senin elinde.
Açıldı bacaklarım
Kerbelâ’dan Kâbil’e

Zaman geçer ihanet
Derler ki unutulmaz,
Ben çocuktum unuttum,
Temiz yara kin tutmaz.

Amerikalı Çocuğun Gecesi 

Büyük bir şair*
Yazılan her kitap,
Geleceğe bırakılmış
Bir mektuptur, demiş.

Seninki kitap olmasa da
Kitaba düşmüş bir iz.
Aldım mektubunu,
Okudum Büyük Reis.

Diyorsun ki
Toprağın sıcaklığını,
Gökyüzünü, havayı
Nasıl satın alabilir insan?
Nasıl yok edebilir,
Nehirlere bıraktığımız anılarımızı?

Diyorsun ki
Gölün üzerinde
Şarkı söyleyen rüzgârı,
Vızıldayan böceği
Toprağın kokusunu örneğin
Atın, geyiğin, kartalın
Kardeş olduğunu
Nasıl anlar çocuklar,
Ormandaki sis olmasa.

Ben de bu mektubu,
Uyumadan önce
Koydum yastığımın altına
Düşümde yollamak için
Dünyanın bütün çocuklarına.

Filistinli Çocuğun Gecesi 

Sonra ben hep uyuyacağım,
Hiç açmayacağım gözlerimi.
İstesem de bir daha göremem
Yanan bahçemizi, yıkılan evimizi.

Bundan sonra geçmeyeceğim korkuyla
Turunç kokulu o yerlerden;
Tel El Hava’dan, Tuffah’tan, Zeytun’dan…
Düşürüp başımı Gazze’nin dizine,
Yumacağım gözlerimi aniden.

Sonra tüm masalları cebime koyup,
Yeryüzünde bırakacağım
Tek oyuncağım sapanımı.
Gideceğim dünyanızdan
Parmağımda misket,
Tenimde fosfor bombası…