Birazoku

“Her birimiz melankoliğiz, böyle doğduk ama hayatımızı bunu inkâr ederek geçiriyoruz, en tabii halimizden kaçmaya çalışıyoruz, oysa uzun süre yalnız bırakılsa melankoli tekrar su yüzüne çıkar. Melankoli her zaman orada, bitmek bilmez ve fethedilemez.”

Saplantıların en zehirlisi melankolinin labirentlerinde kaybolmaya adanmış tek paragraflık bu romanda Hırvatistan’dan Tolstoy’un çiftliğine, Almanya’dan Latin Amerika ormanlarının derinliklerine sürükleniyoruz. Sene 1907, Jacov Reinhardt üstadı Carrasquilla’yı aramak için yardımcısıyla beraber yaşadığı küçük Hırvat köyünden Güney Amerika’ya bir yolculuğa çıkar. Jacov’un melankoliyle narsisistik meşguliyeti onu tüketir ve yolculuğu boyunca aradığı kahramanını kâtibine anlatırken, Jacov’un saplantısının çaresini elinde tutan kayıp filozofla karşılaşma umudu giderek daha az olası görünmektedir. Reinhardt’ın saplantısı kıtalar aşan, gerçekliğin silindiği, adını bilmediğimiz anlatıcının insafına kaldığımız bir anlatıya dönüşüyor.

“Reinhardt’ın Bahçesi, dışarıdan küçük, egzotik ve melankolik görünen ama içine girdiğinizde mümkün olan en iyi tarzda devasa ve coşkun olabilen o mükemmel kitaplardan biri. Roberto Bolaño’nun Tılsım’ını düşünün, Djuna Barnes’ın Geceyi Anlat Bana’sını düşünün, Denis Johnson’ın Tren Düşler’ini düşünün, Jean Rhys’ın Geniş, Geniş Bir Deniz’ini düşünün, Antonio Di Benedetto’nun Zama’sını düşünün, Thomas Bernhard’ın Bitik Adam’ını düşünün. Düşünün.”

Rodrigo Fresán

“Melankoli ülkesine macera dolu bir yolculuk. İnsan kırılganlığının büyüleyici bir incelemesi.”

Guadalupe Nettel

*

En anlaşılmaz keyif melankolikleşmektir. Gökyüzünde kaleler inşa etmek, kendi kendine gülmektir. Temsil et- tiklerine kuvvetle inandıkları ya da oynandığını veyahut yapıldığına şahit oldukları sonsuz çeşitlilikteki rolleri oynamaktır.

Robert Burton, Melankolinin Anatomisi

Melankoliği niteleyen bunalım veyahut hastalıklı hılt sadece varlığa dayanmak ya da ona uyuşmuş bir anlayış göstermekten ibaret değildir; varlığın yeniden yaratılma- sıdır. Melankolikler öteki insanlarla aynı dünyada yaşar fakat onlarla aynı dünyaya bakmaz. Yalnızca kendilerinin girebileceği yeni bir dünya inşa ederler.

László F. Földényi, Melankoli

Üstünde duruyor, yüzeyini bir ileri, bir geri arşınlıyordu. Yakın gelecekte onun boyunca ilerlemek alınyazısıydı. Bunun farkına vardığında, bu gecikmiş teşhisin nedeni- nin onun çok bariz ve çok yakın olmasına bağladı. Sorun onun bu şüphe götürmez yakınlığıydı. Ona dokunabil- diği, hatta üzerinde yürüyebildiği için onu görmezden gelmişti.

László Krasznahorkai, Direnişin Melankolisi

….