Birazoku.com sitesinde de kitapların ilk sayfalarından biraz okuyabilir, satın almadan önce fikir sahibi olabilirsiniz. Devamı »

Yazar ya da yayınevi iseniz kitaplarınızı ücretsiz yükleyin!

Seçme Mektuplar (1945-1985)
Seçme Mektuplar (1945-1985)

Seçme Mektuplar (1945-1985)

Italo Calvino

“… zira yazar, insan kardeşlerini kurtarmak için kendini paralayan kimsedir.” Calvino yalnızca önemli bir yazar değil aynı zamanda önemli bir editör ve yayıncıydı. Paolo…

“… zira yazar, insan kardeşlerini kurtarmak için kendini paralayan kimsedir.”

Calvino yalnızca önemli bir yazar değil aynı zamanda önemli bir editör ve yayıncıydı. Paolo Pasolini’den İtalyan Komünist Partisi’ne, Elio Vittorini’den çocuk okurlarına, Umberto Eco’dan edebiyat eleştirmenlerine, dergilere, gazetelere yazdığı edebiyat, felsefe ve siyaset konularını ele alan bu 40 yıllık mektuplar okurların olduğu kadar, yazmaya heveslilerin, yazarların ve yayıncıların da ilgisini çekecek nitelikte.

“Sararmaya ve solmaya başlayan imajımla ilgili söylediklerin benim niyetlerimle gayet iyi örtüşüyor. Ölüler, kendilerine ait olmayan şeylerle dolu bir dünyada olmadıkları için nispet ve rahatlama karışımı bir şey hissediyor olmalılar, benim ruh halim de bundan çok uzak sayılmaz. Kimseyi tanımadığım ve kimsenin var olduğumu bilmediği büyük bir şehre yerleşmiş olmam yok yere değil: Bu sayede, daima hayalini kurduğum hayatlardan hiç olmazsa birini gerçekleştirebildim: Yılın büyük bir kısmında günlerimin on iki saatini okumakla geçiriyorum.” (Pier Paolo Pasolini’ye, 7 Şubat 1973)

SILVIO MICHELI’YE – VIAREGGIO

Torino 8.11.46

Sevgili Micheli

bir dolu kişinin “hayatına okudum”, özellikle de o lanet Nicosia’nınkine çünkü kimse bana senin bu taraflara geldiğini söylemedi. Yüzünü görmeyi, seninle tartışıp kavga etmeyi, hatta ne bileyim belki de dövüşmeyi pek bir isterdim, öyle sanıyorum ki en sonunda ikimiz dövüşme noktasına geleceğiz. Torino’ya tekrar gelecek olursan, beni bulmalarını ve geldiğini haber vermelerini iste. Senin her gün tonlarca yazı döktürdüğünü, olay örgülü, çok yönlü, polisiye, kırmızı noktalı, mavi, akan sular gibi sıcak ve soğuk romanlar yazdığını biliyorum.

Bu da beni hasetten çatlatıyor çünkü ben hep çabalayıp duruyorum. Güzel, tertemiz, kısa ve özlü bir öykü kitabı ortaya koymayı umuyordum ama Pavese hayır dedi, öyküler satılmıyormuş, roman yazmak lazımmış. Ben şimdi roman yazma ihtiyacı hissetmiyorum: Bana kalsa hayatım boyunca öykü yazarım. Başladığın gibi bitirdiğin, bir çırpıda yazıp okuduğun, sepet dolusu yumurta gibi dolu dolu ve mükemmel olan, bir sözcük çıkarıp ya da ekleyecek olsan her şeyin darmadağın olacağı kısa ve güzel öyküler yazmak istiyorum. Romanda ise her zaman ölü noktalar, bir başka parçaya iliştirmek için yazılmış noktalar, yazarın kendi içinde hissetmediği karakterler var. Roman için başka bir şekilde, daha dingin nefes almak gerekiyor, benim gibi dişlerini sıkıp tutuk tutuk nefes alınmamalı. Ben tırnaklarımı yiye yiye yazıyorum. Sen tırnaklarını yiyerek mi yazıyorsun? Yazarlar tırnaklarını yiyen ve yemeyenler olarak ikiye ayrılıyor. Parmağını emerek yazanlar da var.

Roman için aklımdan hiçbir fikir geçmiyor diye düşünme. Aklımda on romanlık fikir var. Ama ben daha en baştan her fikirde, yazacağım romandaki hataları görüyorum çünkü zihnimden eleştirel düşünceler de geçiyor, kendime göre mükemmel roman üzerine kuram oluşturdum ve işte bu aleyhime işliyor. Nicosia, o lanet herif, güzel bir roman yazıyor. Ayrılıkçı Sicilyalılarla ilgili yazıyor, başarılı olacak, üstelik çok kararlı ve yeni bir kalemi var. Natalia da bir roman yazıyor. Pavese de bir roman yazıyor. Ben de bir romana başladım: Bir haftada dört sayfa yazdım. Aradan günler geçti ve tek bir satır bile ilerleyemiyorum, bazı günler yazdığım bir cümlede çıktı mı bindi mi desem diye düşünüp duruyorum.

Hem makale de yazmam gerekiyor, bu da aleyhime işliyor. Her taraftan makale istekleri yağıyor, ben de kabul ediyorum çünkü makale yazmak yarım saatlik iş. Makale yazıyorum, makale yapmıyorum. Makale yapmak için kitaplar okumak, fikir edinmek, kolları sıvamak lazım. Hem ben bir çırpıda aşırı yüzeysellikten aşırı titizliğe geçiş yapabiliyorum. Örneğin bir makalenin belli bir cümlesinde içimden belli bir isme atıfta bulunmak geçiyor. Örneğin: Chesterton. Çünkü Chesterton kulağıma iyi geliyor. Chesterton ve yanına bir sıfat koyayım diyorum. Chesterton gibi yüce. Ya da: Chesterton gibi bunalımlı. Ama Chesterton hakkında bir satır bile okumamışım: Yüce miymiş yoksa bunalımlı mı, yazdığım şeylerle herhangi bir alakası var mı bilmiyorum. Peki o zaman ne yapıyorum? Chesterton’un kitaplarını bulmak için kolları sıvıyorum. Ve kitapları okuyorum. Chesterton’un tüm kitaplarını okuyorum. Chesterton hakkında yazılmış her şeyi de bulup okuyorum. İşte o zaman o cümlede: Chesterton gibi… yüce, bunalımlı, durgun ya da şizofrenik yazabiliyorum. Hepsi bu. Ama bu arada, üç sözcük için on beş günümü harcamış oluyorum.

Artık Omnibus gibi haftalık dergiler için de çalışacağım. Fotoğraflı çalışmalar olacak. Bu benim için çok zor bir şey: Fotoğrafçı ayarlamak, insanlarla uğraşmak, röportaj yapmak, dolaşmak, sorular sormak. Benim gibi özellikle de tembel ve çekingen biri için korkunç bir iş bu. Ama bunu yapmam da gerekli çünkü beni, insanlarla görüşmek, sorunları ve insanları incelemek, hayat kesitlerini tanımak zorunda bırakacak. Şimdi Kurtuluş Ordusu ve yasadışı yollarla göçmenlik üzerine çalışacağım. Gazete için ne zaman röportaj yapmam gerektiyse hep küfrettim durdum, ancak sonradan bunun anlatımıma çok fayda sağladığını keşfettim. Beni masa başı yazar olmaktan bir tek bu kurtarabilir.

İşte böyle, Gismonda.

Bir bağ kamışa el koydun, filizlerle dolu kökleriyle ve kurumuş neden olmasın, yanmış çanak yaprakları. Duymuyor musun işe yaramaz şey? Ben duymuyorum.

Bunu bir daha yapma, Gismonda.

Editör Tatra gerçekten de fazla rahat ve uyuşuk bir adam, Paura sul sentiero’nun ödemesini hâlâ yapmadı.

Yazdığım Rangoni’yi okumuşsundur, sert eleştirime bir parça diplomatik bir biçem vermeye çalıştığım yerler korkunç bir şekilde kesintiye uğradı. Her halükârda tam bir saçmalık oldu. Viareggioluları neden bu kadar çok seviyorsun? Ben San Remoluların içine edeyim.

Hoşça kal. Bana yaz.

Calvino

Via XX settembre 35 Torino

Eklendi: Yayım tarihi
dcanetwork_AWR-Brand Awr_CPM_Affiliate_The Veil DCANetwork_Affinity_Multi_Banner_1x1_The Veil DCANetwork_OSD0003HKJ
dcanetwork_AWR-Brand Awr_CPM_Affiliate_The Veil DCANetwork_Affinity_Multi_Banner_1x1_The Veil DCANetwork_OSD0003HKJ

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

  • Kategori(ler) Mektup
  • Kitap AdıSeçme Mektuplar (1945-1985)
  • Sayfa Sayısı548
  • YazarItalo Calvino
  • ISBN978-975-08-4008-1
  • Boyutlar, Kapak,
  • YayıneviYapı Kredi Yayınları / 2017
dcanetwork_AWR-Brand Awr_CPM_Affiliate_The Veil DCANetwork_Affinity_Multi_Banner_1x1_The Veil DCANetwork_OSD0003HKJ

Yazarın Diğer Kitapları

  1. İkiye Bölünen Vikont ~ Italo Calvinoİkiye Bölünen Vikont

    İkiye Bölünen Vikont

    Italo Calvino

    Italo Calvino, Atalarımız üçlemesinin ilk kitabı İkiye Bölünen Vikont’u bir söyleşisinde dile getirdiği gibi, 1952 yılında oyun olsun diye yazmaya başlamıştır: “İkiye Bölünen Vikont’u...

  2. Palomar ~ Italo CalvinoPalomar

    Palomar

    Italo Calvino

    İtalyan edebiyatının ünlü kalemlerinden Italo Calvino’nun ölümünden üç sene önce yayımladığı Palomar adlı bu kitabı, yazarın daha önce Corriere della Sera ve Repubblica adlı...

  3. Örümceklerin Yuvalandığı Patika ~ Italo CalvinoÖrümceklerin Yuvalandığı Patika

    Örümceklerin Yuvalandığı Patika

    Italo Calvino

    İtalyan edebiyatının büyük ustası Italo Calvino’nun, bundan 60 yıl önce yayımlanan ilk kitabı Örümceklerin Yuvalandığı Patika, ilk kez Türkçede" İtalyan edebiyatında özgün ve neredeyse tekil bir örnek olan Örümceklerin Yuvalandığı Patika, elinden bırakamadan, bir solukta okunacak kitaplardan".

Men-e-men Birazoku

Aynı Kategoriden

  1. Sevgi Günlüğü ~ Kenan KalecikliSevgi Günlüğü

    Sevgi Günlüğü

    Kenan Kalecikli

    Vapurdan iniyorum. Evlerine çok yakın bir yerdeyim. Yürüyorum. Sokak lambaları, karanlık ağaçların hışırtısı ve uğultu. Ona yaklaşıyorum. Hayali, gözlerimde belli belirsiz. Bütün evlerde o...

  2. Hep Genç Kalacağım ~ Sabahattin AliHep Genç Kalacağım

    Hep Genç Kalacağım

    Sabahattin Ali

      İhtiyarlığımda çekilmez bir adam olacağım hakkındaki iltifatına teşekkür ederim. Ama bu tahminin doğru çıkmayacak sanırım. Çünkü ihtiyarlayacağımı kim söyledi. Hep genç kalacağım. Kitapta,...

  3. Roland Barthes’ın Dostluğu ~ Philippe SollersRoland Barthes’ın Dostluğu

    Roland Barthes’ın Dostluğu

    Philippe Sollers

    “Roland Barthes’ın Dostluğu” Philippe Sollers’in değişik tarihlerde yazdığı Roland Barthes’la ilgili dört yazı ile Barthes’ın 1964-1979 arasında Sollers’e gönderdiği otuz beş mektuptan oluşuyor bu...

Haftanın Yayınevi
Yazarlardan Seçmeler
Editörün Seçimi
Kategorilerden Seçmeler

Yeni girilen kitapları kaçırmayın

Şimdi e-bültenimize abone olun.

    Oynat Durdur
    Vimeo Fragman Vimeo Durdur