HEINRICH BÖLL, 1917’de Köln’de doğ­du. İkin­ci Dünya Sa­vaşı’nda çeşitli cephelerde savaştı, birkaç kez yaralandı, esir düştü. Sa­vaş­tan son­ra hem üni­ver­si­te öğre­ni­mi­ni sürdürdü, hem de abisinin ma­rangoz­ha­ne­sin­de çı­rak ola­rak çalıştı. İlk öyküleri 1947’den sonra yayımlanmaya başladı. Eser­le­ri için al­dığı ödüller arasında 1967 Ge­orgBüchner Ödülü, 1972 No­bel Ede­bi­yat Ödülü vardır. Al­man ve Ulusla­ra­rası PEN Der­ne­ği­’nin baş­kanlığını yaptı. 1985’te öl­dü. He­in­rich Böll, ede­bi­yat ya­şamına öykü ya­za­rak baş­lamış ve öy­kücülüğü hep ön plan­da tut­muş­tur. İlk çalışma­larından en ni­te­lik­li yapıtlarına ka­dar, Böll’ün öyküle­rin­de kes­kin göz­lem­ci­lik ye­te­ne­ği, çağ­daş ve eleş­ti­rel düşünce yapısı, alaycı­lı­ğı, in­sancıl yak­laşımı ken­di­ni açıkça bel­li eder. Böll’ün eser­le­ri yalnız Al­man­ya için­de ve Al­man di­li­ni kul­la­nan ülkeler­de de­ğil, bütün dünya­da 20. yüzyılın önde ge­len kla­sik­le­ri ara­sına gir­miş­tir.