Birazoku

Mekân, kendisi ve doğduğu topraklar arasında döne döne dans edercesine kaçarken, zamana özgü sanılan güçten çok daha fazla gücü olduğunu kanıtlıyor; saatler geçtikçe mekân, zamanın oluşturduklarına çok benzeyen ama bazı açılardan onları da aşan değişimlere neden oluyordu.“Turizmin altın çağı” olarak kabul edilen modern yüzyılda diğer sanatlar gibi edebiyat da dünyayla yeni bir bağ kurmaya başlamıştı. Thomas Mann da birçok çağdaşı gibi hayatı boyunca seyahat eden, defterlerinde ve mektuplarında bu seyahatlerin kaydını tutan, onları romanlarına ve hikâyelerine taşıyan bir yazardı. Venedik’te Bir Ölüm’ün Tadzio’su ve Büyülü Dağ’ın şifa arayan Hans Castorp’u gibi karakterler de onun gezilerinden ve uluslararası duyarlılığından koparılamayacak karakterlerdi.Yol Hikâyeleri, Thomas Mann’ın gezgin kimliğine ışık tutan bir derleme; yok olmuş bir dünyaya ait resimsel izlenimlerle dolu bir albüm.

“Denizlerde dolaşıyorum,
ben Uçan Hollandalıyım.”

Yolda

Haftalardır yoldayım, bana yıllar gibi geliyor. Denizlerde dolaşıyorum, ben Uçan Hollandalıyım. Wagner’in uğursuzluğun biçimini etkileyici bir şekilde tasvir ederken yardım aldığı her iki motif de kulaklarımda: Durgun denizin tekdüze ufuk genişliğini yansıtan sakin, yavan motif ve uvertürün başlangıcındaki balat tarzı seslenişler. Ebedî denizin hem uykulu hem kükreyen halini yaşadım; güneşin onun maviliğinde, ayın onun uyuklayan karanlığında oynaştığını gördüm; rüzgâr uğuldarken ve yelkenler çarparken, ağır ağır ilerleyen ve şaha kalkan geminin pruvası fırtınanın karşısına çıkardığı dalgaların üzerine çullanırken ve geminin ön kısmı beyaz köpüklere bulanırken, denizin isyanına saatlerce baktım.

“… İtalya’da yaşayacağım ilk ilkbahar; yani genel olarak yaşayacağım.”

Kendini Tanı!

Erkekte en sevdiğin özellikler? Akıl, entelektüellik.

Kadında en sevdiğin özellikler? Güzellik ve erdem.

En sevdiğin uğraş? Yazmadan edebiyat yapmak.

Mutluluk anlayışın? Bağımsız ve kendimle uzlaşı halinde yaşamak.

Sence en iyi meslek hangisi? Sanatsal olan.

Sen olmasaydın, kim olmak isterdin? Aptalca bir soru!

Nerede yaşamak isterdin? Roma’da.

Yaşamın Özeti

Sonradan çok önemli ve etkili romanlar yazacak olan, benden dört yaş büyük ağabeyim Heinrich, o zamanlar, benim gibi beklenti halinde, Roma’da yaşıyordu ve ona katılmamı önerdi. Oraya gittim ve az sayıda Alman’ın yaptığı gibi, Palestrina’daki Sabine Dağları’nın küçük bir taşra kasabasında, büyük müzisyenin doğum yerinde, birlikte uzun, çok sıcak bir İtalyan yazı geçirdik. Kâh ısıran poyraz kâh bunaltan keşişlemenin estiği kış günlerini, Via Torre Argentina’da taş zeminli ve hasır sandalyeli bir evde kalan iyi bir kiracı kadının kiracısı olarak “ebedî” şehirde geçirdik. Daha sonra yeniden bulamadığım “Genzano” adında küçük bir lokantanın abonesiydik, iyi şarap ve nefis patates kroket vardı. Akşamları bir kafede domino oynar, yanında da punç içerdik. Hiçbir insanla ilişki kurmazdık. Almanca konuşulduğunu duyarsak kaçardık. Roma’yı düzensizliğimizin dağları olarak görüyorduk ve en azından ben orada aslında sevmediğim güney uğruna değil, artık evde bana yer olmadığı için yaşıyordum. Şehrin sunduğu tarihsel-estetik etkileri büyük saygıyla kabul ediyordum, beni ilgilendirdikleri ve beni doğrudan teşvik edebildikleri duygusuyla değil. Vatikan’ın antik heykelleri Rönesans resim sanatından daha çok hitap ediyordu bana. “Kıyamet Günü”, hayli karamsar-ahlakçı ve hedonizm karşıtı ruh halimin yüceltilmesi olarak sarsıyordu beni. Kardinal-müsteşar Rampolla’nın gösterişli bir tevazuyla ayini yönettiği zamanlarda, San Pietro’yu özel bir ilgiyle ziyaret ediyordum. Son derece dekoratif bir kişilikti ve papalığa yükselmesinin diplomatik olarak engellenmesine estetik nedenlerle üzüldüm.

…