Birazoku

Behçet Necatigil’in bütün eserleri dizisi, şairin usta elinden, usta işi bir poetika’yla, “Bile/Yazdı”yla sürüyor. Necatigil’in uzun yılların ürünü deneyimlerini, edebiyat, şiir, yaşam üzerine fikirlerini, “Yaşananlarla” “Yazılanların” ayrılamazlığını, bir kez daha, onun güzel kaleminden okumak isteyenler için. Tıpkı onun da söylediği gibi: “Genç Şair! karıştır, oku bu kitabı! Sonra da, işte zaman silgisi, kurşunkalemle yazılmıştır. Aklından sil çıkar ki, ben işine karışmış olmayayım, sen gene bildiğin gibi yaz, bildiğini oku!”

BİRİNCİ BÖLÜM
(Şiircikler, şiir uçları)

Adıma aldırmayalar zor alırlar bu yolu.

Adres – – bedekie postalıyorum
Değişmiş olabilir
Geçmez de elie bir yerde kalırsa
Bir gü açar birisi belki kedisiedir.

Alamak içi vakti: Her şeyi tozladığı tez.

Asızı açmalar, çıkmalar kapamalarda.

Ardımda döküle su – – be gidice em kalır.

Asıl söyleecekler hep sorada aımsaır.

Az görü, çok görürler.

Bekler çözük – – yeter bu garitür. erde, kim – –
gereksiz.

Be bütü Ramaza geceleride bir korku Mekke.

Bede uzaklarda
Saklayalar sorarlar: e yaptı?
Ardıda karalığı aydılık aradım. e yaptı!

Bei baa bırakma, bei oa bırakma,
azalır çoğalıca, bei çoğa bırakma!

Beim sizile olmam kaç şiire oturdu.

Bir adam iki yüzse tez tüketir bir deizi.

Bir bu yükü çek se, daha ağırlarıı çekemeyecek
se!

Bir duma, bir koku. Bir yeri mi yaıyor – –
buram buram.

Bir kimse acıya saygısı yoksa, isa olası değil.

Bir kurtulma sevici mi, küçültürüz yerii gidice.

Bir sokağa çıkmayı öde gider para, çeker arsız
bir çocuk eteğiizde.

Bir şey e zama görülmez: Ya hiç görülmedi,
ya da çok görüldüyse.

Bir şeyler kıyılıyor mutfakta,
ya beim etim, ya sei.

Çokları: evlere borçları yok, çocuklara aşları
ocakta.

Bir şiiriiz bir gü karşııza, ilk o ada yazılmış
gibi çıkıverice – –

Bir yakı yüzüde katlaırız, içimizde sessiz
ağıtımız.

Bir yerde bulamayız e zama öldüğüü.
Bir yerde olmayıca orada yoksak,
e yapayım öce olmaları!

Biliriz de kim şaştı bildiğide?

Biraz da sevicimizdir gitmek ceazelere.
Herkes bize az çok bir şeyler çektirir.

Birdirbir. Zama atlar üzeride kolayca.

Bitirmiş, oturmuş, oturur karşıda.

Biz bu işi tadıdayız. e paraya çevrilmez,
biz ou ardıdayız.
erdesi dost – – yaıdayız.

Biz heme hiç birlikte – –
simezdi, yalız asıl içimize.
Bozmada bir düzei, gidilebilseydi, istediğimizle.

Bize boşlamışlarsa, doldurmuşlarsa,
uzaklar yakı olur.

Boyum ede kısaldı: Ölçümü bodur terziler aldı.

Bu amasız derde, belki yei bir ilâç: Kim e
bulmuş şiirde, bakarız dergilere. Beş o gü
alırız, ormal doz, derke o da yetmez, bekleriz
dergileri.

Bu kol kısa dikilmiş, güler uzu geliyor.

Bütü başarılarda gözlerim yaşarıyor,
bütü ayrılışlarda ayı şey.
Bütü takıtılarda uzakta güzel şey.
Bütü lakırdılarda uzakta güzel şey.

Çelik iradeli adam, çelik ciğerli adam.

Çevirdiğimiz latera.
Bizim bazı besilere allerjimiz:
Daha aldığımızda, kızarır yüzümüz ellerimiz.

Çıkı başa, koçbaşları kapıda.

Çiçek, kuş, balık (varsa evde geli gidi)
kadı, çocuk, kedi.

Çiko tahtaboşlarda tıkırtısı yağmuru.
Küçümsemek içi koz: bilimesi kim olduğu.

Çok kıyıda oluca uzak görümüyor.

Çok şey dışımızda geçer içimizde.

Çöp teekeleri, süprütüler. Sokağa döküyoruz
gece tehalayıca.

Çürür te, kalsı kemik-askı bir sesi duvarıda.

Dağarcığıda e var, dar açı, hayat çabuk harcar.

Dağı aşmadıkça havva varım. Havaları aşmadıkça,
toprağa çakılı.

Daha dudak dudağa gelmemişke, kalkar – –
gider başka kadıa.

Daha hagi söz – – deler.

Daha sağlıklarıda ölümlere gömüldüler.
Mezarları erede, erelere gömüldüler?

Dal dal çiçek Dadal, dal dal dolu Dadal’lar.

Dar geçit, yağmurlu bir gece, o da şemsiyeli.
Çok basit: Be yukarı kaldırdım, rahatça geçti.

Değişim: Bu kafayı geişletelim! Mide, böbrek,
karaciğer… kim bular? Hepsii işletelim!

Dek gelirse rahat. Bir ferahlık bu yükte.

Deprem. Alarma geçe şiir, hep geçiştirilmiştir.
Kişisel sarsıtılar kimi ilgiledirir?

Dileğim yok bu ciha içre şiirde gayrı.

– – diye biliyorsuuz, bir şey demiyoruz.

Duyarlıkta her zama ürkmüştür
gözyaşları yeride bir adam.

Duyguları yüksek gerilimide, ölüm tehlikesi
olsa, acı çekeleri sesi çıkmazdı.

Düşümek vardı, herkes izide.

Düşüüyorum, öyleyse ölüyüm, çükü ters
düşüyorum çağa.

Elde ele geçti ip, bir figüra olarak aptallar
çevreside.
Erdebil eresiydi, çekip çevirdiiz bei,
e yada asıl yüzüm, gel de bil eresiydi!

Eskide e gördü, yoktu ki o zama!
Şimdi diyorsu, şimdide e gördü?

Eser birde alarız bizde uzaklığıı.

Eşittir ölümde yitikler, yetkiler.
Hiçbir şeyi gözüde büyütme!

Toprakta yetişiyor bitkiler.

Evler arasıda kouşamaz olmuşu,
evleri uzağıda kouştur!

Evlerle ölçülmeliydi, kaç ev kollarıa,
asıl sığabildi.

Evlilikte bir evi birlikte evledirmek.
Uçurmak çocukları yei yerlerie.

Ey başı hep öüde, se de mi, eğ başıı öüe!