Birazoku

Bir mısra daha söylesek sanki her şey düzelecek İki adım daha atmıyoruz bizi tutuyorlar Böylece bizi bir kere daha tutup kurşuna diziyorlar Zaten bizi her gün sabahtan akşama kurşuna diziyorlar

Bütün kara parçalarında Afrika dahil

Üvercinka, modern Türk şiirine yeni bir soluk getirecek olan genç bir şairin 1958 tarihli ilk kitabı.

İçindekiler

San …………………………………………………………………………11
Gül ………………………………………………………………………… 12
Önceleyin ………………………………………………………………. 14
Adam …………………………………………………………………….. 15
Güzelleme ……………………………………………………………… 16
Sizin Hiç Babanız Öldü mü? …………………………………….. 18
Aşk ……………………………………………………………………….. 19
Dalga …………………………………………………………………….. 21
Kanto ……………………………………………………………………. 23
İngiliz ……………………………………………………………………. 25
Cıgarayı Attım Denize ……………………………………………… 27
Üçgenler …………………………………………………………………29
Şiir ………………………………………………………………………… 32
Türkü ……………………………………………………………………..34
Elma ………………………………………………………………………36
Hamza ……………………………………………………………………38
Hamza Süiti ……………………………………………………………39
Şu da Var ……………………………………………………………….. 41
Balzamin ………………………………………………………………..42
Süveyş ……………………………………………………………………43
Aslan Heykelleri ………………………………………………………45
Hür Hamamlar Denizi ……………………………………………..48
Nehirler Boyunca Kadınlar Gördüm ………………………….50
Afrika ……………………………………………………………………. 52
Onların Yani Sizin ………………………………………………….. 53
TK ………………………………………………………………………….54
Bun ………………………………………………………………………..56
Üvercinka ……………………………………………………………….58
Yazmam Daha Aşk Şiiri …………………………………………… 61

San

Kırmızı bir kuştur soluğum
Kumral göklerinde saçlarının
Seni kucağıma alıyorum
Tarifsiz uzuyor bacakların

Kırmızı bir at oluyor soluğum
Yüzümün yanmasından anlıyorum
Yoksuluz gecelerimiz çok kısa
Dörtnala sevişmek lâzım.

Gül

Gülün tam ortasında ağlıyorum
Her akşam sokak ortasında öldükçe
Önümü arkamı bilmiyorum
Azaldığını duyup duyup karanlıkta
Beni ayakta tutan gözlerinin

Ellerini alıyorum sabaha kadar seviyorum
Ellerin beyaz tekrar beyaz tekrar beyaz
Ellerinin bu kadar beyaz olmasından korkuyorum
İstasyonda tiren oluyor biraz
Ben bazan istasyonu bulamayan bir adamım

Gülü alıyorum yüzüme sürüyorum
Her nasılsa sokağa düşmüş
Kolumu kanadımı kırıyorum
Bir kan oluyor bir kıyamet bir çalgı
Ve zurnanın ucunda yepyeni bir çingene

Önceleyin

Önce bir ellerin vardı yalnızlığımla benim aramda
Sonra birden kapılar açılıverdi ardına kadar
Sonra yüzün onun ardından gözlerin dudakların
Sonra her şey çıkıp geldi

Bir korkusuzluk aldı yürüdü çevremizde
Sen çıkardın utancını duvara astın
Ben masanın üstüne kodum kuralları
Her şey işte böyle oldu önce

Adam

Adam şapkasına rasladı sokakta
Kimbilir kimin şapkası
Adam ne yapıp yapıp hatırladı
Bir kadın hatırladı sonuna kadar beyaz
Bir kadın açtı pencereyi sonuna kadar
Bir kadın kimbilir kimin karısı
Adam ne yapıp yapıp hatırladı.

Yıldızlar kıyamet gibiydi kaldırımlarda
Çünkü biraz evvel yağmur yağmıştı
Adam bulut gibiydi, hatırladı
Adamın ayaklarının altında
Yıldızların yıldız olduğu vardı
Adam yıldızlara basa basa yürüdü
Çünkü biraz önce yağmur yağmıştı

Güzelleme

Bak bunlar ellerin senin bunlar ayakların
Bunlar o kadar güzel ki artık o kadar olur
Bunlar da saçların işte akşamdan çözülü
Bak bu sensin çocuğum enine boyuna
Bu da yatak olduğuna göre altımızdaki
Sabahlara kadar koynumda yatmışsın
Bak bende yalan yok vallahi billâhi
Sen o kadar güzelsin ki artık o kadar olur

İşe bak sen gözlerin de burda
Gözlerinin ucu da burda yaşamaya alışık
İyi ki burda yoksa ben ne yapardım
Bak çocuğum kolların işte çıplak işte
Bak gizlisi saklısı kalmadı günümüzün
Gözlerin sabahın sekizinde bana açık
Ne günah işlediysek yarı yarıya

….