Birazoku

Murathan Mungan’dan yine okunası şiirler…

Yaz Sinemaları, şairin 80’li yıllarda yayımlanmış ilk beş şiir kitabından biri. İki bölümden oluşuyor kitap: “Kısa Metraj Bir Yaz İçin Film Metinleri” ve “Yaz Sinemaları”. “Parçalar”, 1988 tarihli ve kitabın ikinci bölümünün ilk şiiri:

Parçalar

parçasından anladığımız filmler

parçasından anladığımız bütünler

parçasından anladığımız hayat

yaşanmaz, geçiştirilir

şimdiki zaman parçalar

gelecek hafta, pek yakında

bizi bekleyen asıl önümüzdeki zamanlar

sinemayla ilk tutkunluk ilişkimiz

parçaları birleştirip kurduğumuz gelecek

sinemayla ilk tutkunluk ilişkimiz

parçaların yarattığı merakı gidermek

parçalarla süreklilik sağlanan

seyre açılmış başka hayatlar

olasılıklar, tuzaklar

ya da var sandığımız bütünlük

uğruna inançlar, değerler, ilkeler, aşklar

zamanla parçalanırlar

beyaz perdeden geçerek çıktığımız sokaklar

çıkmadıkça sandıklarımızdan

kendimize yazdığımız serüven

ve çocukluğumuzdan beri

bizi bir yerlerde beklediğini

sandığımız o muhteşem sahneler

düşeriz gözümüzdeki kendimizden

sıyrılır tüller, düşler, dumanlar

içindeki kendimiz

üzerimizden

boşuna ararız bu sokaklarda

içinde olmamız gereken fotoğrafları

sinemalar hepimizi kandırdı!

uzun bir bekleyişten sonra

eşiğine vardığımızda

umduğumuz,

bulamadığımız

Tam da parçasında gösterdiler ama,

filmin kendinde yoktu,

dediğimiz anlar

belki sahiden kırpılmış

belki de hiç olmamış

uçucu, bulanık tasarımlar

aynı eşikte durduğumuz insanlar

bazen ayrı sokaklara çıkar

gözleri bağlı geçtik şimdiki zamanları

bağı çözülmüş gözler geriye baktığında

anlar anlamı bilinmeden, değeri verilmeden yaşananları

yok mudur herkesin hayatında

birkaç yitik sayfa, birkaç zaman parçası

işte onlar toparlanır bir gün

çıkar bir yol ağzında karşınıza

tutuklar bizi anılar, sorgular geçen zaman

bir intikam gibi bulur yerini

filmlerde kopukluk sandığınız boşluklar

her seferinde yanından geçtiniz

görmemiştiniz çünkü derinde

unuttunuz zamanın ellerini

yalnız perdede yaşanır

iki saate sığdırılan hayatlar

oysa ayrıntıların bilgisine sahip oldukça

açar bize sırlarını hayat

bölünüp parçalanmış ilişkiler, kimlikler, serüvenler

her şey yerleşir yerli yerine

anlaşılır olur

bir zamanlar anlamadan seyrettiğimiz filmler

beyaz perdenin iki boyutlu kareleri

dağılır sokağın prizmasında

aldanışlar, ihanetler, yanılgılar

yani melodramı hazırlayan bütün tuzaklar

oysa pusuda

yaşamın omurgası dağılmış kurgusunda

kırılır som hayaller

kırılır yüreği bütün tutan fanus

âmâ filmlerden kalma gözlerimiz

alışır çiğ ışığa

bir zamanlar başka türlü çarpan kalbimiz

salonların delinmiş karanlığında

çürümüş koza

değerinden eksiğine bozdurulmuş düşlerden

yalnızca bir dövme gül kalır geriye

dağılmış parçalarını arar

bir Geçmiş Zaman tanımı olan

Bütünlüğümüz

bozgunlarla sağlamlaşır

Ütopya Kalesi

dağılmış parçaları bütünler

yeni zamanların gümrüğünde

yol ayrımını doğru bilenler

hiçbir aşk ve macera tanrısı

yola çıktığı gibi dönmez geriye

kabuk bağlar yüzümüzdeki gölgeler

unutarak ve vedalaşarak geçilen

durakların birinde inmemiz gerekir

bindiğimiz düşlerden

hayat belki başka biri yapar bizi

bir melodram ögesi olarak

umudun da, umutsuzluğun da aşıldığı

o altın dengede

biliriz içimizdeki avdan yorgun dönen akşamlar

ne kadar bütünlese de

parçalar

…