Birazoku

Bugüne dek yayımlanan şiir kitaplarımdan, temalarına göre yapılan bir derlemeyle, önümüzdeki yıllarda yayımlanacak olan şiirlerimin bir karması yer alıyor bu özel kitapta. Doğduğum yüzyıla şiirle veda ederken söylediklerimdir. ‘Doğduğum Yüzyıla Veda’, Murathan Mungan’ın bugüne kadar yayımlanmış 13 şiir kitabından, şiirlerin temalarına göre yapılmış bir derlemeyle, önümüzdeki yıllarda yayımlanacak olan kitaplarından seçilmiş bir karmadan oluşan özel bir kitap.

Şairin bu 14. şiir kitabı, bu kitap için düzenlenmiş 15 ayrı bölümden oluşmaktadır. Ayrı ayrı adlandırılmış her bölümün, kendi içinde farklı bir duygusu ve tema bütünlüğü olmasına özen gösterilmiştir. Şairin bütün şiirlerini kapsamayan bu kitap, ‘Seçme Şiirler’ ya da ‘En İyileri’ gibi bir amaç ve mantıkla düzenlenmemiş, yalnızca her bölümün kendi içindeki mantığına ve duygusuna göre seçilen şiirlere yer verilmiştir.

Doğduğu yüzyıla şiirle veda eden Murathan Mungan’ın bir şair olarak şiir serüvenini birlikte yeniden hatırlamayı amaçlayan kitapta, şairin 2000’den başlayarak yayımlanacak şiir kitaplarından da seçmelere yer verilerek, bu kitaba her iki yüzyıl arasında bağlayıcı bir nitelik verilmek istenmiştir.

Bir koleksiyon kitabı olarak düşünülmüş olan ‘Doğduğum Yüzyıla Veda’, yalnızca bir tek kez, tümü numaralanmış 10.000 adet olarak basılacak ve baskısı tekrarlanmayacaktır.

İÇİNDEKİLER
Önsöz: Bir Vedayı Yenilemek
Kalpteki Tavaf
Eşkâl
Çöl ve İkon
Damardan
Kadın Işığı
Doğuya Edilen Yemin
Boğazlı Kazak
Neon Kanı
9
Herkesin Bir Odası
Bulunmuş Zamanlar
Kendimin Ansiklopedisi
İkiz Kan
İkinci Metal ya da Yaralı Hayvan
Bıllboard

*

GİZLİ PİÇ

giz katında savaşçı şiir

mağaralarda gizlenir örümceğin tığıyla

tunç meydanlara indirilir

hep acımasızdır sonra

ah kimse tığ

kimsenin tunç

kimsesi değildir tığ ve tunç imtihanlarda

tarihte kimse meşru değildir

bazı şairler silahtan döğer kelimeleri

anlatılan, anlatanı da değiştirir

söyle, dilleri ellerinden alınmışların diliyle söyle

ateşten çocuklar, topraktan alevler, havadan küller

yapan taşkın sayıklamaları görmüş

ölüleri sözcüklerle saymış Antere, söyle

kamunun ve tamunun yasalarını

linç kardeşlerini

kandan gömlek giymişlerden daha iyi kim bilir?

tarihin doğrusu diye emrolunur zorbalığın zaferi,

her çağın güneşi başka

okutur kumdaki tozdaki zamandaki yazıyı

gölgesi düşer Hind kılıcının

aynı kelimelerle

aynı kelimelerle

bazıları deniz bazıları çöl geçer

kilitli hafıza nereye gitse memleketi kamu geleceği tarih

kumunu sayıklayan çölün sahibi yoktur oysa,

bu yüzden dört kitap ona inmiştir

aynı kelimelerle

kendi urganına tırmanan

gizli piç açık lanet uzun söz

yedi kere asılan yedi kere indirilir

Ağustos-Aralık ’98

“Okuduğum Kitaplar” adlı kitabına girecek bir şiir.

…