Birazoku

Rüzgârlı Pazar yazarın önceki dört eserinden farklı olarak halk hikâyesinden masala doğru yürüyen bir özellik taşımakta. Bu kitap için “Bir kent masalı” tabiri kullanılsa yerinde olur. Mustafa Kutlu; bu uzun hikâyesinde esas itibarı ile “yoksulluk” temasını işliyor. Sevginin, dayanışmanın, merhametin destansı hikâyesini sunuyor.

*

İğde kokusuna tutunmuş gidiyordum. Hazirana yakın, Mayıs’ın bilmem kaçı. İğde nerede?

Otoların geçtiği köprü ile, yayaların yürüdüğü üst geçit arasında.

Orayı ağaçlandırmışlar. Çitlembik, mazı, erguvan, akasya, hatmi ve tanımadığım bir sürü ağaç

Yahu gözünü sevdiğimin iğdesi, sen oraya nasıl geldin? Bir kuşun gagasında mı; yoksa bir yandan yürüyüp öte yandan iğde yiyen, çekirdeklerini sağa sola atan, elleri cebinde, başı havalarda bir bozkır çocuğu nun eseri misin?

İğde bu.

Doğrudan Anadolu demek. Yozgat, Sivas, Niğde demek.

Anlaşılan o da bizim gibi gurbete çıkmış. Yoksa ne işi var buralarda. Sağ olsun, şu yıkanmış Mayıs sabahına saldığı koku mest etti bizi. Yahu bu iğde kokusunu nasıl tasvir etsek, nasıl anlatsak.

Yok, yok.

Bu iş bizi aşar.

Biz bu iğde tasvirine takat getiremeyiz. En iyisi chline müracaat edelim.

Buyrun:

“Gül, hüsnüyle mağrurdur; råyihasi, Hz. Resûl’ün mübarek terine müşabihtir. Şiirler onun güzelliğini terennüm eder; aşk’ın remzidir. Firavun’un ateşe saldığı İbrahim’in makamıdır. Delisi divanesi çoktur; şuaranin vird-i zebanıdır: Elhasil medhinde diller kâsırdır”. “Aşıkla aşık atılır mı?”: Şebboy, sümbül, menekşe, zambak, karanfil dahi gül ile nisbet edilmezse de rağbeti çoktur.

Anların cümlesine bile hürmetimiz vardır lakin dil-i perişanımız dikeni sert, meyvesi kekre, gölgesi nekes, mektep-medrese kaçkını bir çalı irisiyle beraberdir. “İğdenin dalları yerdedir”.

“İğdenin dalları yerdedir”; çünkü bozkırın kıraç göğ süne kök salarak ayakta durmayı öğrenmiş bir “Hudâ-yı nåbit”tir: nazlanmaz tahammül eder, yüksek sesle konuşmaz fısıldaşır, cezbetmez yalnızlığı bilir, muaşakadan anlamaz dikeni çelik gibidir; üstelik derler ki gölgesi yılan yatağıdır.

Onun tek mevsimi vardır. Mayıs’ı Haziran’a bağlayan hâneberdûş bozkır keşişlemelerinin yaylaları usul usul ısıttığı demlerde, açık yeşili gümüşleyen yaprak-

…