Birazoku

Mozart’ı düşündüm: Yaşamı boyu gördüğü anlayışsızlık ve sonradan çukulata markası haline bile gelmesi… Kıçını dönüp terkettiği Salzburg’a bugün “Mozart’ın şehri” deniyor- aynı şekilde Viyana’ya da; oysa daha oradaki mezarını bile işaretlemeyi gerekli görmemişler.

Buradaki ikiyüzlülüğün temelinde insanlar için yaratıcının yapıtının, onun kendisi için ifade ettiğinden farklı şeyler ifade etmesi yatıyor- herşeyden önce ekonomik bir anlam: yaratıcının yapıtı ‘meta’ kılınıp alınıp satılabilir. Bugün bütün dünyada “Mozart” adı altında yürütülen ‘mali işlerin yıllık’ ciro’su ne kadar acaba?

***

“Nisan”, s. 7-9

10.

Beylerbeyi Çakarı’nı (adı bu mu — ya da, adı var mı — haritaya bakmalı) niye Güneş batmadan çok önce yakıyorlar? (Kırmızı, iki kısa çakış, bir uzun boşluk: bunun saniye cinsinden bir ‘formül’ü vardır herhalde.)

16.

Nâzım’ın Süleymaniye tutkusunu düşündüm: Burada, önünde oturduğum küçük pencereyi, bakışıma göre tam ortaladığımda, Süleymaniye pencerenin orta pervazının arkasında kalıyor; göremiyorum onu — ama kafamı sağa ya da sola biraz kaydırınca, görüyorum : tam karşımda, yani…

17.

Ya peki şimdi : daha öğlen görmüştüm; şimdi de (saat 18.00) hâlâ çakıp duruyor — acaba 24 saat çakıyor da ben mi farkında değilim…

Göreceğiz—

18.

Evet : sürekli çakıyor.

— Akşam ezanı okununca görmek gerçekten de iyice güçleşiyor.

20.

Bu yıl ‘kazma-kürek yaktıran’ Mart olmadı ya: Erik, dopdolu, meyveye durdu bütün çiçekleriyle — ben de bol bol atıştırıyorum, ufacık, çekirdeksiz, meyvelerini…

— Daracık pencereden seyrettiğim kocaman Şehir… — Gün gelecek, pencere açık da oturabileceğim burada: Bülbüllerimle : bütün gürültülerin üzerindeler —üstlerinden sesleniyorlar— gene…

22.

Belki de bu pencerenin bu kadar küçük, dar olması; camlarının eğri-büğrü (—97 yıllık?…) olması (Süleymaniye’nin minareleri eğilip bükülüyor, ben başımı oynattıkça!), yerindedir — şöyle kocaman, (‘panaromik’, ‘flotal’, falan! camlı) olsaydı, bu kadar sevimli olmazdı.

30.

Orada, uzaktan seyrettiğim milyonluk kocaman bir dünya; burada da, iki (artı on…) kişilik bir tane — hangisi daha karmaşık?!…

…